عمده ترين تفاوت هاي دو لهجه آمريكايي (American) و بريتانيايي (British )

Alternate Text

زبان انگلیسی به عنوان زبان بین المللی در تمام دنیا دارای انواع مختلف مانند انگلیسی استرالیایی، کانادایی، نیوزیلندی، بریتانیایی و همچنین انگلیسی آمریکایی است. در میان تمام این گونه ها، انگلیسی بریتانیایی و انگلیسی آمریکایی جز معتبرترینها محسوب می شوند. لازم به ذکر است که همه گونه های انگلیسی رایج در سراسر جهان تنها کمی با یکدیگر تفاوت دارند. در این مقاله، انگلیسی آمریکایی و انگلیسی بریتانیایی از نظر تلفظ، دستور زبان، کلمات و املا مورد مقایسه قرار خواهند گرفت.
به زبان آموزان، به عنوان افرادی که زبان اولشان انگلیسی نیست، به شدت توصیه می شود که یکی از دو گونه معتبر زبان انگلیسی، یعنی آمریکایی یا بریتانیایی را برگزینند و در انتخابشان ثابت قدم بمانند.

وقتی صحبت از تلفظ به میان می آید، آمریکایی ها (همچنین کانادایی ها) تمایل دارند کلمات را با سهولت بیشتری تلفظ کنند. با بررسی دقیق تر درمی یابیم، بیشتر کانادایی ها و آمریکایی ها صدای صامت/r/ را که پس از مصوت ها در کلماتی مانند mother, car, better و غیره می آید، به وضوح  تلفظ می کنند، در حالی که در انگلیسی بریتانیایی این صامت (consonant) تلفظ نمیشود. این پدیده از نظر آواشناسی "Elision" نامیده می شود.
برخی از تفاوت های بین انگلیسی آمریکایی و انگلیس بریتانیایی ریشه در ریتم کلمات دارد. انگلیسی زبانان بریتیش اغلب یک هجا را در کلماتی مانند secretary حذف می کنند، گویی این کلمه به صورت secretry نوشته می شود، در حالی که آمریکایی ها تمام هجاها را تلفظ می کنند. با این حال، مواردی نیز وجود دارد که به طور کامل معکوس این اتفاق در آنها می افتد، مانند specialty. آمریکایی ها این کلمه را با سه هجا تلفظ می کنند (spe-cial-ty)، در حالی که بریتیش زبان ها آن را با پنج هجا (spe-ci-al-i-ty) تلفظ می کنند.

از لحاظ دستور زبان، تفاوتهای ظریفی بین این دو نوع انگلیسی وجود دارد. به عنوان مثال، در زمینه جمع بستن کلمات (ساخت اسم های جمع)، در انگلیسی آمریکایی، اسامی جمع مثلا group و government به عنوان یک واحد در نظر گرفته می شوند. در حالی که، در انگلیسی بریتانیایی، این اسامی به صورت جمع در نظر گرفته می شود و طبیعتاً به همراه فعل جمع می آید. (به عنوان مثال، The government are…). همچنین، در رابطه با استفاده از "زمان حال کامل"( present perfect tense) ، باید ذکر کرد که در انگلیسی بریتانیایی، این زمان برای بیان عملی به کار می رود که در گذشته نزدیک رخ داده است و اثر آن در لحظه ای که در حال صحبت هستیم باقی است. به عنوان مثال:

I’ve lost my wallet. Could you please help me to find it?

در حالی که در انگلیسی آمریکایی، همان جمله با همین معنا را می توان به زمان گذشته ساده بیان شود. به این صورت:

I lost my wallet. Could you please help me to find it?

به علاوه برخی انگلیسی زبانان بریتانیایی صدای /h/ را که در ابتدای کلماتی مانند   “he” یا "his" می آید تلفظ نمی کنند گویی این کلمات “ee”  یا “is” نوشته می شوند.

یکی دیگر از تفاوتهای دستوری بین این دو گونه از زبان انگلیسی روش نشان دادن مالکیت است. در انگلیسی بریتانیایی، هر دو عبارت "have" و "have got" با هم برابر فرض میشوند و به یک میزان بکار می روند. مانند:

I’ve got a motorcycle.

I have a motorcycle.

اما در انگلیسی آمریکایی استفاده از have got برای نشان دادن مالکیت آنقدرها معمول نیست.

همچنین در انگلیسی بریتانیایی فعل سببی help به همراه حرف اضافه to  می آید. مانند این جمله:

The teacher helped the students to understand the problem.

اما در انگلیسی آمریکایی این حرف اضافه معمولا حذف می شود:

The teacher helped the students understand the problem.

در انگلیسی آمریکایی، اسم مفعول (past participle) فعل get معمولا gotten، اما در انگلیسی بریتانیایی   got است:

Alice has gotten good marks in her exams. (American English)

Betty has got good marks in her exams. (British English)

از نظر کاربرد معمول حروف اضافه در انگلیسی نیز تفاوتهای ظریفی بین این دو گونه زبان وجود دارد.

British American
At the weekend On the weekend
In a team On a team
On behalf of In behalf of
Writing to somebody Writing somebody


از سوی دیگر از نظر روش صرف افعال نیز تفاوت هایی بین این دو گونه زبان وجود دارد. در انگلیسی بریتانیایی، هر جا  امکان پذیر باشد، به فرم بی قاعده فعل اولویت داده می شود، در حالی که در انگلیسی آمریکایی، فرم با قاعده فعل است که به طور کلی بکار می رود. همان طور که در جدول زیر نشان داده شده است:

British American
Burnt Burned
Dreamt Dreamed
Leant Leaned
Learnt Learned
Smelt Smelled
Spelt Spelled
Spilt Spilled
Spoilt Spoiled

در رابطه با تفاوت های املایی بین انگلیسی آمریکایی و انگلیسی بریتانیایی، باید اشاره کرد که Noah Webster فرهنگ نویس آمریکایی، منبع اصلی این تمایز بود. او در دو نمونه از انتشارات معروف خود، فرهنگ لغت آمریکایی زبان انگلیسی (1828)، و کتاب املای آمریکایی (1783)، تلاش کرد تا با بکارگیری تقریبا منحصر به فرد زبان آمریکایی، املا را در ایالات متحده نظام مند کند. این تفاوتها به  عمد ایجاد شد تا این زبان را از همتای بریتانیایی خود جدا کند و توسعه سیاسی و مستقل این کشور جدید را اذعان نماید. (دایره المعارف انکارتا ، 2008)

موفق ترین تغییرات وبستر املای با or به جای our در کلماتی مانند honor، labor به جای کلمات بریتانیایی honour، labour، استفاده ازer به جای re در کلماتی مانند center, theater به جای کلمات بریتیش centre, theatre، استفاده از s به جای c در کلماتی مانند defense, license به جای کلمات بریتیش defence, licence، استفاده از ck پایانی به جای que در کلمات check, mask به جای کلمات بریتانیایی cheque, masque ، و نیز عدم بکار گیری k پایانی (traffic, public که در حال حاضر در انگلیسی بریتانیایی هم به جای کلمات قدیمی traffick، publick مورد استفاده قرار می گیرند) بود. بعدها، برخی اصلاحات دیگر نیز ایجاد شدند؛ مانند کلمه programme در انگلیسی بریتانیایی که به کلمه program در انگلیسی آمریکایی تغییر پیدا کرد. یک روش ایده آل برای آن که مطمئن شوید آیا در انتخاب نوع زبان انگلیسی خود ثابت قدم بوده اید یا نه این است که از ویژگی "چک کردن املای لغات" (spell check) در نرم افزار تایپ خود استفاده کنید.
جدول زیر برخی از دیگر تفاوت های موجود در املا، بین انگلیسی بریتانیایی و انگلیسی آمریکایی را نشان می دهد:

 

British American British American
Archaeology Archeology Jewellry Jewelry
Axe Ax Kebab Kabob
Cosy Cozy Learnt/spoilt/smelt Learned/spoiled/smelled
Crutch Crotch Manoeuvre Maneuver
Chilli Chili Mummy Mommy
Diarrhoea Diarrhea Paediatrician Pediatrician
Dishevelled Disheveled PhD Ph.D
Enquiry Inquiry Pyjamas Pajamas
Enrol Enroll Sceptical Skeptical
Foetus Fetus Speciality Specialty
Grey Gray Tyre Tire

 

علاوه بر اینها تفاوتهایی هم از حیث کاربرد بین این دو گونه مهم زبانی وجود دارد. اعتقاد بر این است که تفاوت های عمده بین این دو نوع زبان انگلیسی، ریشه در انتخاب کلمات دارد. این کلمات اغلب شامل لغاتی می شوند که معمولا کمتر رایج اند. به عنوان مثال، potato chips آمریکایی بجای crisps بریتانیایی. اگر کاربرد کلمات را در گونه زبانی که انتخاب کرده اید به درستی ندانید، آنگاه زبان شما انگلیسی بیگانه (انگلیسی خارجی) است.  این امر به دلیل آن است که برخی کلمات و عبارات ممکن است معانی و تعابیر مختلفی در انواع گونه های زبان داشته باشند. جدولی که در زیر طراحی شده است برخی از تفاوت های مرتبط  با واژگان (انتخاب کلمات) و اصطلاحات انگلیسی بریتانیایی را در مقایسه با انگلیسی آمریکایی به تصویر می کشد:

British American British American
Alsatian German Shepherd Inverted comma Quotation mark
Barber’s Barbershop Invigilator Proctor
Barrister Attorney Left holding the baby Left holding the bag
Bonnet Hood Lorry truck
Canteen Cafeteria Like the cat that got the cream Like the cat that ate the cream
Card index Card catalog Luggage Baggage
Caretaker Janitor Mobile phone Cellular phone
Chat show Talk show Mouse mat Mouse pad
Chips French Fries Nappy Diaper
Coffin Casket Nursery school Kindergarten
Colour bar Color line On behalf of In behalf of
Cot Crib Optician Optometrist
Docker Longshoreman Pavement Sidewalk
Donkey work Grunt work Pen friend Pen pal
Double bill Double feature Petrol station Gas station
Dumbbell Barbell Syllabus Curriculum
Dummy Pacifier The ABC of something The ABCs of something
Dustbin Garbage can Timber Lumber
Enrol on/for Enroll in Torch Flashlight
Fight like cat and dog Fight like cats and dogs Touch wood Knock on wood
Football Soccer Tourist Vacationer
Footballer Soccer player Train carriage Train car
Get out of bed on the wrong side Get up on the wrong side of the bed Trousers Pants
Gift token Gift certificate Valve Vacuum tube
Handbag Purse Veterinary surgeon Veterinarian
High street Main street Wastepaper basket Wastebasket
Holiday maker Vacationer Weep buckets Cry buckets
Indicator Turn signal Whole-meal Whole-wheat


منبع: About Education

1397/1/27 210